]> دستور های پرکاربرد خط فرمان لینوکس
نمایش نتایج: از 1 به 1 از 1

موضوع: دستور های پرکاربرد خط فرمان لینوکس

  1. Top | #1
    R+L=J
     

    عنوان کاربر
    مدیریت کل سایت
    تاریخ عضویت
    Jun 2013
    شماره عضویت
    1
    نوشته ها
    2,225
    نوشته های وبلاگ
    1
    OS/Browser
    Linux (Ubuntu) Firefox 52.0

    دستور های پرکاربرد خط فرمان لینوکس

    سلام.

    هزاران دستور خط فرمان لینوکس وجود داره، اما بیشتر ما فقط از تعدادی جزئی از اونها استفاده میکنیم. توی این مقاله میتونید این دستورها رو یاد بگیرید.
    خیلی افراد هنوز فکر میکنن گنو/لینوکس یک سیستم عامل سخته که فقط گیک هایی که هزاران دستور خط فرمان رو حفظ دارن ازش استفاده میکنن، اما این موضوع واقعا اشتباهه. اگه بتونید دستورهای پرکاربرد رو یاد بگیرید، استفاده از خط فرمان لینوکس خیلی هم لذت بخش میشه



    دستورهای کنترل ترمینال (خط فرمان)

    && :
    این یکی اینقدر مقدماتی هست که اصلا یک دستور هم حساب نمیشه!
    اگه بخواید چند دستور رو به ترتیب متوالی اجرا کنید، && رو بین هر دستور قرار بدید. برای مثال:

    دستور لینوکس:

    UbuntuForums.ir@Linux:~$

    [انتخاب دستورات]

    echo test && sleep 6 && echo test2




    ! :
    یک دستور به تازگی استفاده شده رو تکرار میکنه.
    برای مثال اول دستور قبلی شما حرف e داشته، کافیه دستور زیر رو وارد کنید:

    دستور لینوکس:

    UbuntuForums.ir@Linux:~$

    [انتخاب دستورات]

    !e




    cd :
    دایرکتوری (پوشه) فعلی خط فرمان رو عوض میکنه. مخفف Change Directory هست. Change Directory به معنای عوض کردن دایرکتوری هست.
    برای مثال اگر میخواهید وارد پوشه test شوید:

    دستور لینوکس:

    UbuntuForums.ir@Linux:~$

    [انتخاب دستورات]

    cd test


    یا اگر پوشه مورد نظرتون توی پوشه فعال خط فرمان نیست، باید آدرس کامل پوشه رو وارد کنید، برای مثال آدرس پوشه ما /var/cache/apt/archives/ هست:

    دستور لینوکس:

    UbuntuForums.ir@Linux:~$

    [انتخاب دستورات]

    cd /var/cache/apt/archives/




    clear :
    صفحه ترمینال رو پاک میکنه.


    history :
    لیست دستورات استفاده شده رو نشون میده. همچنین میتونید از کلید های بالا و پایین برای مرور یا استفاده دستور های استفاده شده استفاده کنید.


    ls :
    لیست کل فایل های پوشه فعال خط فرمان رو نشون میده.


    man :
    یک صفحه راهنما نشون میده. دستور بسیار مفیدیه که میتونید باهاش نحوه استفاده دستورها/برنامه ها رو یاد بگیرید. برای مثال میخواید صفحه راهنمای ls رو ببینید:

    دستور لینوکس:

    UbuntuForums.ir@Linux:~$

    [انتخاب دستورات]
    man ls


    برای خروج از این صفحه از کلید q استفاده کنید.


    pwd :
    پوشه فعال خط فرمان رو نشون میده.


    whatis :
    یک توضیح مختصر از دستور مورد نظر رو نشون میده. مثل man هست اما مختصر تر...



    دستورهای مدیریت فایل

    بیشتر توزیع های گنو/لینوکس، به همراه محیط گرافیکی هستن، و میتونید به صورت گرافیکی مثل توی ویندوز یا مک فایلهاتون رو مدیریت کنید. اما برای کسانی که خط فرمان رو میپسندد، یا کارهای پیچیده تر؛ استفاده از خط فرمان راحتتر و پرسرعت تره.

    cat :
    وقتی روی یک فایل تکست (فایل متنی) استفاده شه، محتوای اون رو نشون میده. وقتی هم که روی دو عدد یا بیشتر فایلها استفاده شه، محتوا رو به ترتیب نشون میده. مثال:

    دستور لینوکس:

    UbuntuForums.ir@Linux:~$

    [انتخاب دستورات]

    cat file.txt


    با استفاده از > هم چند فایل رو با هم ترکیب میکنه.

    دستور لینوکس:

    UbuntuForums.ir@Linux:~$

    [انتخاب دستورات]

    cat file1 > file2




    chmod/chown :
    دستور chmod مجوزهای فایل (permission) رو تغییر میده. مجوز خواندن، نوشتن، و قابل اجرا بودن.
    و دستور chown یوزر یا یوزرگروپ صاحب فایل رو تغییر میده.
    اطلاعات بیشتر در صفحه man این دستور.


    cp :
    فایل رو کپی میکنه. به صورت پیشفرض کپی توی پوشه فعال ذخیره میشه، اما میتونید مسیری برای کپی هم ست کنید.


    find :
    یک پوشه مشخص شده، یا کل سیستم رو سرچ میکنه برای پیدا کردن فایل.
    اطلاعات بیشتر در صفحه man این دستور.


    grep :
    یک یا چند فایل رو سرچ میکنه تا متن مورد نظر رو پیدا کنه. و اگه پیدا کنه، به شما میگه که کجای فایل متن مورد نظر پیدا شده.
    این دستور دستور انعطافپذیری هست، پس برای اطلاعات بیشتر صفحه man این دستور رو ببینید.


    locate :
    کل سیستم رو برای پیدا کردن فایل یا دایرکتوری سرچ میکنه، سپس مسیر هر نتیجه رو نشون میده.


    mkdir/rmdir :
    mkdir دایرکتوری (پوشه) ایجاد میکنه.
    و rmdir هم دایرکتوری رو حذف میکنه.


    mv :
    یک فایل یا دایرکتوری رو از یک دایرکتوری به دایرکتوری دیگر انتقال میده. میتونید اسم جدیدی برای فایل توی دایرکتوری مقصد در نظر بگیرید.
    همچنین میتونید با این دستور نام یک فایل یا دایرکتوری رو عوض کنید، برای اینکار باید مسیر مقصد رو همون مسیر فعلی ست کنید...


    nano/emacs/vim :
    سه تکست ادیتور (ویرایشگر متن) اصلی لینوکس. nano برای تازه کارها پیشنهاد میشه.


    rename :
    همونطور که از اسمش مشخصه، اسم فایل رو تغییر میده.


    rm :
    فایل هارو حذف میکنه. میتونید برای حذف کردن کل محتوای یک دایرکتوری از اون استفاده کنید.


    touch :
    برای عوض کردن تاریخ باز شدن یا تغییر ایجاد شدن فایل به حال حاضر.


    wget :
    دانلود صفحه یا فایل آدرس ذکر شده.


    zip/gzip/tar :
    دستورهای فشرده سازی یا از فشرده سازی در آوردن فایل ها.



    دستورهای مدیریت سیستم

    مثل قبل، بیشتر توزیع های گنو/لینوکس محیط گرافیکی برای مدیریت تنظیمات یا برنامه ها به شما میدن. اما دستورات انعطافپذیری بالاتری دارن.

    apt :
    خود apt یک دستور نیست، شما نیاز به دونستن ۳ دستور هستید برای کار کردن با apt.
    add-apt-repository برای مدیریت مخازن سیستم.
    apt-get برای نصب و حذف و مدیریت پکیج (بزنامه) ها.
    و apt-cache برای سرچ مخازن و کارهای دیگه.
    ممکنه توزیع شما از پکیج منیجر apt استفاده نکنه، در اینصورت ممکنه از yum, rpm, pacman یا... استفاده کنه.


    df :
    فضای استفاده شده هارد دیسک یا فضای خالی رو نشون میده.


    free :
    فضای استفاده شده رم رو نشون میده.


    ip :
    اطلاعات شبکه ای رو نشون میده، چیزهایی مثل آی پی شما، پهنای باند، و غیره. همچنین برای تنظیم کردن تنظیمات شبکه ای هم استفاده میشه.


    jobs :
    نشون دهنده کل برنامه های اجرا شده و وضعیت اونهاست.


    kill/killall :
    از kill برای خاتمه بخشیدن به یک برنامه بر اساس process ID اون استفاده کنید.
    از killall هم برای خاتمه بخشیدن به یک برنامه بر اساس اسم اون استفاده کنید.


    mount/umount :
    برای متصل یا غیر متصل کردن (مانت کردن) یک فایل سیستم (پارتیشن، درایو: هارد شما یا فلش دیسک) به فایل سیستم اصلی لینوکس استفاده میشه.


    sudo/gksudo/gksu :
    گذاشتن sudo قبل از هر دستور، باعث میشه دستور با مجوزهای سوپریوزر (روت) اجرا شه.
    gksudo و gksu هم همون کار sudo رو میکنن با این تفاوت که برای برنامه های گرافیکی استفاده میشن.


    top :
    نشون دهنده لیستی از پراسس ها (برنامه ها)ی درحال اجرا هست. دسته بندی شده بر اساس میزان cpu اشغال شده و غیره.


    uname :
    اطلاعات اصلی و پایه ای سیستم رو نشون میده. مثل اسم و ورژن کرنل سیستم و غیره.


    uptime :
    نشون دهنده زمان گذشته شده از زمان بوت شدن سیستم.


    whereis :
    مسیر فایل اجرایی برنامه مورد نظر رو نشون میده.


    whoami :
    یوزر فعال رو نشون میده.
    قوانین (همه کاربران مطالعه کنند) : http://www.ubuntuforums.ir/thread1.html
    لطفا پس از حل مشکل یا رسیدن به جوابتون:
    di LKI3 ۲.۱۷. همه کاربران موظفند پس از حل شدن مشکل یا رسیدن به جواب خود، تاپیکشان را به عنوان موضوع حل شده نشانه‌گذاری کنند.
    برای اینکار، از منوی بالا تاپیک، منو "ابزار‌های موضوع" را انتخاب کرده و سپس گزینه "نشانه‌گذاری این تاپیک به عنوان موضوع حل شده" را انتخاب کنید. این تصویر را ببینید: http://www.imgshare.ir/di-TNWC.png

    rlj3 they will rule together small

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •